Zygmunt Węclewski
Biografia
Zygmunt Węclewski urodził się 1 maja 1824 roku w Międzyrzeczu, w rodzinie Sylwestra, urzędnika sądu ziemskiego, i Tekli z Zakęskich. Miał starszego brata Stanisława, pedagoga i edytora tekstów staropolskich. Uczęszczał do gimnazjum Fryderyka Wilhelma w Poznaniu, a następnie w latach 1845-1848 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu.
W 1863 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Halle na podstawie pracy poświęconej "Królowi Edypowi" Sofoklesa. W tym samym roku przeniósł się do Warszawy, gdzie objął profesurę filologii klasycznej w Szkole Głównej. Z posady tej został zwolniony w 1869 roku. W 1872 roku został pierwszym polskim profesorem katedry filologii klasycznej na Uniwersytecie Lwowskim, a w latach 1877-1878 pełnił funkcję rektora tej uczelni. Wykładał tam do 1887 roku.
Był członkiem Akademii Umiejętności w Krakowie. Jego dorobek naukowy obejmuje popularne słowniki łaciny i greki, tłumaczenia wszystkich zachowanych tragedii greckich oraz badania nad twórczością Klemensa Janickiego i Andrzeja Krzyckiego. Zmarł 14 sierpnia 1887 roku we Lwowie i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.
W życiu prywatnym dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona, Władysława Sławska, zmarła we wrześniu 1852 roku podczas epidemii cholery w Poznaniu wraz z ich dwutygodniową córką. W 1855 roku ożenił się ponownie z Jadwigą Grabską, z którą miał sześcioro dzieci: Felicję (1859-1940), bliźnięta Stanisławę Monikę (1864-1931) i Tadeusza (1864-1942), Piotra Mieczysława (1866-1953), Katarzynę Wiktorię (1869-1959) i Kazimierę (1874-1956).